index

Militaire Dienst plicht.

Lichting '65-6 Tapijkazerne Maastricht.

Na in Delft gekeurd te zijn voor de dienstplicht werd ik opgeroepen om 5 novemer mij te melden op station Maasstricht. Daar stond men gereed om ons per vrachtwagen (Dikke DAF) naar de "Tapijn Kazerne" te brengen. Hier kregen wij uitvoerige instructie hoe te gaan staan en goed te luisteren of je naam opgeroepen werdt, hierna kon je in een andere rij gaan staan waarna nadat allen verdeeld waren we af moesten margeren naar ons vertrek. Na enige tijd wachten kwam de sergeant en moesten wij naar de fourier voor de kleding en andere benodigdheden. Hierna even bloed prikken en terug naar de kamer waar wij met 20 man een preek kregen die er niet om loog. de volgende dag vroeg op apél, met de nodige problemen buiten aantreden met al je benodigdheden zoals je etensblikken, je pukkel was goed gevuld en daaroverheen kwam dan de halve tent en dekens, buiten uitpakken en controle dan weer inpakken terug naar je kamer daar moest meteen alles weer mes breed in de kast leggen. Dit herhaalde zich enkele keren en alles moest in looppas.Tussen de middag naar de kantine vooreen brood maaltijd Op afroep kreeg je een handboek soldaat en je plaatje met gegevens

handboek plaatje

Elke dag kilometers lopen de berg op en later de berg af en dan was ik kapot met m'n korte beentjes Ik kon doordat ik de kleinste was met m'n korte benen geen maat houden en dus ook het tempo niet bij benen. Gevolg was wel dat ik al snel diciplaire straffen kreeg b.v. 50 rondjes hardlopen in volle bepakking over de cintelbaan. Ik kreeg wel steun van een kamergenoot ( Knibbe)hij liep met mij mee maar wel in korte broek en T shirt, maar weer wel met z'n kisten zonder veters. Wij kregen regelmatig les in het koperpoetsen en de koppel(riem) insmeren de pukkel(rugtas) niet te vergeten,jekast werd diverse keren leeg getrokken zodat alles over de grond lag.Dit moest je in no-time weer mesbreed in de kast leggen en geen privé dingen in het zicht.

wapen Zoals je op de foto een voeteneind van de oude stapelbedden ziet zijn deze niet voorzien van een matras maar met stro. Deze zakken moesten wij zelf vullen dus je begrijpt wel wat voor een zooitje dat was. Dagen lang had je wel ergens een strootje tussen en slapen deed het voor geen meter. Maar ja, wij moesten het er maar mee doen,veel slaap kreeg je trouwens toch niet, telkens kwam de sergeant met z'n fluitje en dan moesten we aantreden. Buiten op het plein in vol ornaat dat was dus gekleed volgens de regel,met volle pukkel en daar over je halve tent met daarin je delens gerold.( dit noemde men een berenlul) Dit ging een paar keer per nacht en soms ook overdag als je net naar de kantine wilde gaan. In het begin werd iemand uit de rij geroepen en moest alles voor zich uitspreiden en dan keek de sergeant of het schoon was en of het goed gevouwen was, hij gooide het wel opeen hoop. Na enkele weken begon dit weer alleen het viel iedereen op dat ik meestal de controle kreeg en niemand anders. Plots begon hij dan hé Rooie "Uittreden", dat deed ik dan want ik was de enige "rooie"in het peleton. infanterie Er zijn altijd mensen waar je dat van pikt maar tijdens het opnaaien van de wapen emblemen aan het uniform maakten twee collega's mij er op attent dat hij wel erg ver ging.De eerst volgende keer dat wij moesten aantreden stond er een jongere sergeant bij en was het weer "Rooie" uitpakken waarop ik na dit gedaan te hebben hem te vermelde dat ik door niemand "Rooie"genoemd wilde worden.Hij deed alsof hij dit niet gehoord had en inspecteerde alles en wij konden weer inrukken.Op de kamer aangekomen en de sullen weer in de kast volgens voorschrift kwam hij weer inspecteren en ik moest in de houding staan en hij zij; Ik bepaal of ik tegen jou "Rooie" zeg of niet hou daar rekening mee.En meteen "Rooie" buiten aantreden! En BOEM ik sloeg hem boven op z'n bek.en gelijk had ik een beschermhaag van collega's om mij heen. De volgende dag op appel kwam alleen de jonge sergeant en hij vertelde mij dat ik 's middags op rapport moest bij de Kapitein. ik moest na het ontbijt op mijn kamer blijven tot ik door een adjudant gehaald werdt.Ik op rapport met de adjudant mee naar de kamer van de Kapitein.Daar kreeg ik tehoren wat ik had gedaan en of dat zo was? Hij had duidelijk niet verteld waarom dus vertelde ik dat maar waarna de jonge sergeant op moest draven en het hele voorval buiten moest bevestigen.De sergeant in kwestie is toen verplaatst naar een andere compagnie.
Wij hadden ook regelmatig schietoefeningen, nou dat was een giller, wij hadden op de kamer een FAL maar schieten mochten we alleen met een oude karabijn en het vezier was zo slecht dat er jongens geen treffers hadden en de man ernaast er 20 in kreeg terwijl we maar 10 schoten hadden.Ook kregen wij een winterbivak,wij moesten in het veld de twee helften van de tent anex regencape aan elkaar knopen zodat we samen een tentje hadden en hiermee gingen wij in de eerste nacht in. Nou verrekte koud hoor.In het beekje hakten we het ijs weg en hadden we water om te wassen en scheren.Brrrrr. We hoorden een hoop geroezemoes bij een paar officieren en onder officieren.Wat bleek, zij hadden een groote tent en in de midden stond een kachel maar deze was s'nachts uit gegaan en toen bleek de winter bivak toch te koud voor de heren. Een van de officieren had bevroren tenen.Dus inpakken en terug naar de kazerne.
Maar de meeste tijd moesten we de FAL schoonmaken en zo vaak dat je hem blindelings helemaal in en uit elkaar kon halen.

Nou de tijd in Maastricht was verder best gezellig leuke stad met leuke kroegjes waar we ook regelmatig vertoefde. Maar zo vlogen toch de eerste twee maanden diensttijd om en moesten we naar andere bestemmingen. Voor mij en enkele anderen van mijn kamer werd dat PIROC bij Endhoven